پایدار سازی گود

استفاده از روش نیلینگ در خاك ها اولین بار در سال 1972 وجهت پایدارسازي ترانشه ماسه اي راه آهن به عمق 18 متر و در فرانسه مورد استفاده قرار گرفت.  پیش از آن استفاده از روش نیلینگ در سنگ ها (جداره تونل ها) از سال 1965 آغاز گردیده بود. امروزه بدلیل انجام پروژه هاي متعدد و تحقیقات بیشتر استفاده از این روش در پایدارسازي موقت (Temporary )و یا دائم (Permanent ) گودهاو شیب ها گستردگی زیادي یافته است. تحقیقات انجام شده نشان می دهند صرفه جویی 50 درصد زمان و 15 تا 20 درصدي هزینه هانسبت به روش هاي سنتی می باشد.

در این روش پس از خاکبرداري پله اول (خاك محل باید قابلیت پایداري تا عمق حدود1/5 متر را داشته باشد)، اولین ردیف نیل ها اجرا وسپس رویه بتنی نازکی تحت عنوان شاتکریت اجرا می گردد و در انتها صفحه سر و مهره مربوطه بسته می شود. این روند تا رسیدن بهتراز نهایی گودبرداري و طی پله هاي خاکبرداري باقیمانده ادامه خواهد یافت. شکل زیرمراحل اجراي عملیات نیلینگ را بصورت شماتیک نشان می دهد.